Konya yöresi manileri ve atasözleri nelerdir?

Konya yöresi manileri ve atasözleri nelerdir?

Konya yöresine ait manilerden bazıları şunlardır:

• "Sarı kâğıt, ak kâğıt / Ağlarım sahat sahat / Sen orada, ben burada / Nasıl olur can rahat."
• "Baharda guzu gördüm / Tüyü gırmızı gördüm / Su yolunda giderken / Sevdiğim gızı gördüm."
• "Bahçalarda gök biber / Bu yıl gızlar çok kibar / Kibar olmuş neyleyim / Oğlanlarda itibar / Odalarda idare / Valla itmem müdare."
• "Hay deveci deveci / Nerden aldın pirinci / Göyrekli'nin içinde / Benim yârim birinci."
• "Konya'dan aldım kilim / Ortası dilim dilim / Hep gızları gınamış / Asli yârin gelini."

Konya yöresine ait atasözlerinden bazıları ise şunlardır:

• "Oturağa gelenin kulağı kirişte olur."
• "Çalmadan oynar kel zümbek / Ne davul ister ne dümbek."
• "Alçak eşek binmeye yarar / Yünlü koyun yolmaya yarar."
• "Allah bilir kulunu / Sırtına giydirir çulunu."
• "Arsızın ar nesine / Alır kor heybesine."

Daha fazla Konya yöresi manisi ve atasözü için aşağıdaki kaynaklar incelenebilir:

• manilerimiz.com;
• yenikonya.com.tr;
• main-board.com

Atasözleri nedir kısaca?

Atasözü, uzun deneme ve gözlemlere dayanılarak söylenmiş, halka mal olmuş, öğüt verici nitelikte, kalıplaşmış sözlerdir. Atasözleri, bir toplumun duygu, düşünce, inanç ve kültür yapısını yansıtır.

Konya'nın en meşhur atasözü nedir?

Konya'nın en meşhur atasözü olarak öne çıkan bir atasözü bulunmamaktadır. Ancak, Konya'da söylenen bazı atasözleri şunlardır: Atalar sözünü tutmayanı yabana atarlar. Abdaldan paşa, tahtadan maşa olmaz. Aç kurt arslana saldırır. Ağaca çıkan keçinin, dağa bakan oğlağı olur. Fazla aş, ya karın ağrıtır ya baş. Sözünü bil, bişir; ağzını der, deşir. Konya'ya özgü atasözleri ve deyimler hakkında daha fazla bilgi için bencedogrusu.blogspot.com adresindeki "Konya Ağzında Bazı Kelime, Deyim ve Atasözleri" başlıklı yazıya başvurulabilir.

Atasözü nedir ve örnekleri?

Atasözü, uzun deneme ve gözlemlere dayanılarak söylenmiş, öğüt verici nitelikte, anonim sözlerdir. Bazı atasözü örnekleri: Bin ölçüp, bir biçmeli. Gülme komşuna, gelir başına. Damlaya damlaya göl olur. Ağaç yaşken eğilir. Söz uçar, yazı kalır.